நம்மாழ்வார் – ஒரு நண்பரின் நினைவலைகள்...

திருச்சியில் ஒரு நாளிதழில் செய்தியாளனாக பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த காலம்... செயின்ட் ஜோஸப் கல்லூரியில் “உலக வர்த்தகக் கழகமும், இந்தியாவில் அதன் விளைவுகளும்” என்ற கருத்தரங்கின் துவக்க விழாவுக்கு செய்தி சேகரிக்க சென்றிருந்தேன்.  மிகவும் சடங்குத்தனமாக இருந்தது அந்த நிகழ்ச்சி. அங்கு எனக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த செய்திக்குறிப்போடு முழு நிகழ்ச்சி நிரலும் இருந்தது. அதில் நம்மாழ்வார், “உலக வர்த்தகக் கழகமும், இந்திய வேளாண்மையும்” என்ற தலைப்பில் பேசுவதாக குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. நம்மாழ்வாரைப் பற்றி ஏற்கனவே ஓரளவு அறிந்திருந்தேன். உலக வர்த்தகக்கழகம் இந்தியா போன்ற நாடுகளிடம் என்ன விளைவை ஏற்படுத்தும் என்பதையும் “சரணாகதிப் பொருளாதாரம்” போன்ற மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் மூலம் ஓரளவு அறிந்திருந்தேன்.

எனவே நம்மாழ்வாரின் உரையை கேட்டு அனுபவித்து அதை செய்தியாக்கி நான் பணியாற்றிய நாளிதழில் வெளியிடவும் செய்தேன்.

சென்னையில் தொலைகாட்சிப்பணியில் இருந்த ஐந்து வருட காலமும் அவருடன் தொடர்பு கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. அந்தப்பணியிலிருந்து வெளியேறி வழக்கறிஞராக பயிற்சி செய்யத்துவங்கிய புதிதில் “மனித உரிமை – சுற்றுச்சூழல் நீதிக்கான வழக்கறிஞர் மையம்” என்ற பெயரில் செயல்பட முயற்சி செய்தோம். அப்போது நண்பர் “தோழமை” தேவநேயனுடன் இணைந்து 2007ம் ஆண்டு ஜனவரியில் பொங்கல் விழாவை புதுமையாக கொண்டாட முயற்சி செய்தோம்.

வேளாண்மையில் மரபணு மாற்றம் குறித்த விவாதம் தொடங்கிய நேரம் அது. எனவே “மரபணு மாற்ற வேளாண்மை விவசாயிகளுக்கு நன்மை செய்கிறதா? – வணிக நிறுவனங்களுக்கு நன்மை செய்கிறதா?” என்ற விவாத அரங்கத்தை நடத்த திட்டமிட்டோம்.  விகடன் குழுமத்தில் பணியாற்றிய நண்பர் அறிவழகன் உதவியுடன் நம்மாழ்வார், அரச்சலூர் செல்வம், நல்லா கவுண்டர், மேலும் சில நவீன விவசாய அறிஞர்கள் பங்கேற்புடன் அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.

இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்க்கையை சூறையாடும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களையும், அதற்கு துணைபோகும் இந்திய அரசையும் இந்திய தண்டனை சட்டத்தின் எந்தெந்த பிரிவுகளின் கீழ் வழக்குத் தொடுக்க முடியும் என்று நம்மாழ்வார் பட்டியலிட்டது இன்றும் என் நினைவில் நிற்கிறது. இந்த நிகழ்ச்சி பசுமை விகடன் இதழின் முதல் இதழில் சிறப்புக் கட்டுரையாகவும் வெளிவந்தது.

இந்த நிகழ்ச்சியின் மூலம் நம்மாழ்வாரின் தொடர்பு மீண்டும் கிடைத்தது. சில சந்திப்புகளிலேயே வயது வித்தியாசத்தை மீறி அவர் என் நண்பரானார். மரபணு மாற்றுத் தொழில்நுட்பத்திற்கு எதிரான தொடர் நடவடிக்கைகளில் எங்களையும் பங்கேற்கச் செய்தார். வணிகர் சங்கத் தலைவர் த. வெள்ளையன், மறைந்த மருத்துவர் செ. நெ. தெய்வநாயகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு சான்றோர்கள் மற்றும் அமைப்புகள் இணைந்து உருவாக்கிய “பாதுகாப்பான உணவுக்கான கூட்டமைப்”பில் நம்மாழ்வாரும் இடம் பெற்றார்.

இந்நிலையில் மரபணு மாற்றுத் தொழில்நுட்பத்தை வேளாண்மையில் பயன்படுத்துவதற்கு எதிராக உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடந்த அமைப்பினர், அவ்வழக்கு குறித்து சென்னையில் உள்ள வழக்கறிஞர்களுக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்த விரும்பினர். அதை நடத்தும் பொறுப்பு எம்மிடம் வந்தது.

இதற்காக உயர்நீதிமன்றம் எதிரே உள்ள ஒய். எம். சி. ஏ. அரங்கை அணுகியபோது காவல்துறையினரிடம் தடையில்லா சான்றிதழ் வாங்கிவந்தால் மட்டுமே அரங்கு கிடைக்கும் என்று தெரிவித்தனர். காவல்துறையினரிடம் கைகட்டி அனுமதி கேட்க தொழில்ரீதியான சுயமரியாதை இடம் தராததால், உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவரின் தலைமையில் அந்த நிகழ்வை நடத்த திட்டமிட்டோம். சென்னை உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சங்கத்தலைவராக இருந்த திரு. மோகனகிருஷ்ணன் உதவியுடன் நீதிபதி ஒருவரை சந்தித்து எங்கள் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க அழைப்பு விடுத்தோம். அந்த நீதிபதியும் உடனடியாக ஒப்புக் கொண்டார். அந்த நிகழ்ச்சியில் நம்மாழ்வாரும் பங்கேற்கிறார் என்பதை தெரிந்து கொண்ட நீதிபதியின் முகத்தில் மகிழ்ச்சி தெரிந்தது. அந்த நீதிபதி எங்களிடம் ஒரு கோரிக்கை விடுத்தார். நம்மாழ்வார் பேசுவதை நீதிபதி கேட்க விரும்புவதால், நம்மாழ்வார் பேசியபின்னர் தாம் பேசுவதற்கு அனுமதிக்க வேண்டும் என்றார். சமூகத்தில் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தில் இருக்கும் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவரே நம்மாழ்வாரின் மீது மதிப்பு கொண்டிருப்பது எங்களுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இப்படியாக அந்த நிகழ்ச்சி நாங்கள் மறக்க முடியாத ஒரு இன்ப அனுபவமாக மாறியது.

இதன் பின்னர் பெங்களூரு தேசிய சட்ட பல்கலைக்கழகம், ஹைதராபாத் நல்சார் சட்டப்பல்கலைக்கழகம் போன்ற இடங்களில் நடந்த வேளாண்மை தொழில்நுட்பம் சார்ந்த சட்டக் கருத்தரங்குகளில் அவரோடு பங்கேற்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. கருத்தரங்குகளில் நிபுணர்கள் உரையாடலின்போது கிடைக்கும் தகவல்களைவிட அதிக தகவல்கள் நம்மாழ்வாரிடம்தான் எங்களுக்கு கிடைத்தது. 

திருவனந்தபுரத்தில் தணல் அமைப்பு நடத்திய அரிசித் திருவிழாவிற்கும் எங்களை நம்மாழ்வார் அழைத்துச் சென்றார். தமிழக அரசியல்வாதிகள் நம்மாழ்வாருக்கு தரும் மரியாதையைவிட மிக அதிக மரியாதையை கேரள அரசியல்வாதிகளும், சமூக ஆர்வலர்களும் தருவதை நேரில் பார்க்க முடிந்தது. அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்ட அப்போதைய கேரள வேளாண்துறை அமைச்சர் திரு. முல்லக்கரா ரத்னாகரன், நம்மாழ்வாரின் பாதம் தொட்டு வணங்கியதையும், அதை நம்மாழ்வார் விரும்பாமல் நெளிந்து கொண்டே அவரை கட்டிப்பிடித்து வாழ்த்தியதையும் காண நேர்ந்தது. இது போன்ற நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் பகல் பொழுதுகளைவிட, நம்மாழ்வாருடன் அளவளாவும் வாய்ப்பைக் கொடுக்கும் இரவுப்பொழுதுகளே எனக்கு இன்பமான இரவுகளாக இருந்தன.

எங்களின் செயல்பாடுகள் சட்டத்துறையோடு சுருங்கிவிடக்கூடாது என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தபோதுதான், “பூவுலகின் நண்பர்கள்”-இன் இரண்டாம் அத்தியாயம் தொடங்கியது. மருத்துவர் சிவராமன், பொறியாளர் சுந்தர்ராஜன், இயக்குனர் ஆர். ஆர். சீனிவாசன் உள்ளிட்டவர்களை இணைத்து செயல்படும் வாய்ப்பு கிடைத்தபோது நம்மாழ்வாருடனான உறவு மேலும் மேம்பட்டது. பூவுலகின் நண்பர்கள் அமைப்பின் சார்பில் “பூவுலகு” இதழ் வெளியீட்டு விழாவின் மேடையில் நம்மாழ்வாரை – என் இனிய நண்பர் இளைஞர் நம்மாழ்வார் என்று குறிப்பிட்டபோது அவர் குலுங்கிச் சிரித்தது இன்றும் என் நினைவில் நிற்கிறது.

அதன் பின் பூவுலகின் நண்பர்கள் அமைப்பின் அனைத்து நிகழ்ச்சிகளிலும் நண்பர் நம்மாழ்வார் கலந்து கொண்டார்.

நம்மாழ்வாரின் உரையாடல் கலை என்பது தனித்திறம் வாய்ந்தது. ஒரு முறை அவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது புலால் உணவை முற்றிலுமாய் தவிர்க்க முடிவு எடுத்திருப்பதாக கூறினேன்.

            -ஏன் அய்யா... உங்கள் உடம்புக்கு ஆகாதுன்னு மருத்துவர்கள் சொல்றாங்களா?

                         -இல்லை. எனக்கு அலுத்துப்போச்சு

                 -அப்போ அலுக்காத மாதிரி வெவ்வேறு உணவுகளை, வெவ்வேறு முறையில் சமைச்சு சாப்பிட வேண்டியதுதானே..!

              - நீங்க புலால் உணவை சாப்பிடறதில்லைன்னு நினைக்கிறேன். ஆனால் நான் புலால் உணவை தவிர்க்க வேண்டாம்ன்னு நீங்க சொல்ற மாதிரி இருக்கு...?

                        - நான் புலால் உணவு சாப்பிடறதில்லை என்பது வேற கதை. நீங்க இவ்வளவு நாளா சாப்பிட்டவர். இப்போதும் அது உங்கள் உடலுக்கு கெடுதல் என்று எந்த மருத்துவரும் சொல்லலை. புலால் சாப்பிட்ட அது செரிக்கிற நிலையில்தான் இருக்கீங்க. அப்புறம் ஏன் அதை தவிர்க்கணும்..?

                       - புலால் உணவு மனிதனுக்கு தேவைதானா...?

                     - தாவரங்கள், பறவைகள், விலங்குகள் ஆகிய உயிரினங்களில் தாவர உண்ணி, விலங்கு உண்ணி என தனித்தனியான பிரிவுகள் இருக்கு. ஆனால் மனித இனத்தில் அப்படி தெளிவான பிரிவு கிடையாது. அதோட மனிதன் புராதன காலத்தில் புலால் சாப்பிடறவனாத்தான் இருந்திருக்கான்....

            அதோட சில தாவரங்களும், பறவைகளும், விலங்குகளும் முழுக்க முழுக்க தாவர உண்ணிகளாகவே இருக்கு. இதில் நீங்களும் முழுமையான தாவர உண்ணியாக மாறிவிட்டால் அந்த தாவரங்களும், பறவைகளும், விலங்குகளும் என்ன செய்யும்ன்னு யோசிச்சு பார்த்தீங்களா...?

விவாதம் இப்படியாகவே சென்று கொண்டிருக்க எனக்கு மீண்டும் ஏராளமான கேள்விகளே மிஞ்சின. இது மட்டுமல்ல மார்க்ஸியம், நாத்திகம், பெண் சுதந்திரம், கூடங்குளம் போராட்டம் போன்ற பல அம்சங்கள் குறித்தான விவாதங்களின்போதும் நம்மாழ்வாருடன் பேசும்போது நம்முடைய கேள்விகள் பல்கிப் பெரும். அது குறித்தே ஒருமுறை அவரிடம் கேட்டபோது, குழந்தையாக சிரித்துக் கொண்டே அதற்கும் பதிலாக ஒரு கேள்வி கேட்டார்: மனிதன் பகுத்தறிவு உடையவன் என்று சொல்றாங்களே! பகுத்தறிவுன்னா சொந்தமா யோசிச்சு முடிவைத் தேடுறதுதானே, வக்கீலய்யா..?

பெரியாருக்கும் எனக்கும் இருந்த வயது வித்தியாசம் காரணமாக பெரியாரோடு பழகும் வாய்ப்பு எனக்கு இருந்ததில்லை. ஆனால் நம்மாழ்வாரோடு நான் பழகிய ஒவ்வொரு தருணத்திலும் பெரியாரை உணர்ந்திருக்கிறேன்.

தனிப்பட்ட விவாதங்களின்போது இவ்வாறு நம்மை பதில் கேள்விகளால் திணறடிக்கும் நம்மாழ்வார் மேடையில் பேசும் அழகே தனி! அவரை பள்ளி மாணவர்களுக்கு இடையேயும் பேச வைக்கமுடியும். கணிணித்துறையினரை கவரும் விதமாக பேசவும் அவரால் முடியும். தம்முன் இருப்போரின் முகக்குறி பார்த்தே, அவர்களுக்கு தேவையானதை தன் உரையில் தருவதில் அவர் ஒரு மேதை.

அவரது மறைவு என்பது ஒரு வகையில் இழப்புதான். ஆனால் அவர் விட்டுச் சென்ற பணிகளை முன்னெடுக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் அவர் நம்மோடு இருப்பார். நட்போடும், நகைப்போடும் நமக்கு வழிகாட்டுவார். 

சுப. உதயகுமார் நெய்த தகராறு

கூடங்குளம் அணுஉலைக்கு எதிராக போராடி வரும் சுப. உதயகுமார் அவர்களை கடந்த 2006-07ம் ஆண்டிலிருந்தே தெரியும். இந்திய-அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தத்திற்கு ஆதரவு தெரிவித்து சென்னை உயர்நீதிமன்றம் சார்பில் நடத்தப்பட்ட கருத்தரங்கிற்கு மாற்றாக அந்த ஒப்பந்தத்தையும், மொத்தமாக அணுஉலைகளையும் எதிர்த்து ஒரு கருத்தரங்கு நடத்தினோம். அதில் அணுவியல் அறிஞர் எம்.வி.ரமணா அவர்களும், சுப. உதயகுமார் அவர்களும் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினர். 

அணுத்தொழில் நுட்பத்தில் உள்ள பல முரண்பாடுகளையும் அதன் பாதுகாப்பற்ற தன்மையையும் எம்.வி. ரமணா பேச, அணுஉலைகளுக்குப் பின் உள்ள வணிக அரசியல் மற்றும் அரசியல் வணிகம் குறித்து சுப. உதயகுமார் பேசினார். அவர் சாதாரணமாக பேசும்போதே அவருடைய மொழி ஆளுமை என்னை வியக்க வைத்தது.

இதைத் தொடர்ந்து சுப. உதயகுமார் என் நண்பர்கள் பட்டியலில் இணைந்தார். அவர் சென்னை வரும்போது சந்திப்பது வழக்கமானது. அவ்வாறான ஒரு சந்திப்பில் அவர் மொழிபெயர்த்த “தகராறு – கடந்து சென்றிடும் வழிவகையும், மாற்றியமைத்திடும் நெறிமுறையும்” என்ற புத்தகத்தை எனக்கு அளித்தார். இந்தப் புத்தகத்தை தவணை முறையில் சிலமுறை படித்திருக்கிறேன். அண்மையில் சென்னையிலிருந்து கோவைக்கு துரந்தோ ரயிலில் வரும்போது முழுமையாக மீண்டும் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

நாம் இருக்கும் நிலையிலிருந்து, விரும்பும் நிலைக்கு செல்ல மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளும், பயணங்களுமே வாழ்க்கையாகிறது. இந்த முயற்சிகளிலும், பயணங்களிலும் நம்மோடு உடன் பயணிக்கும் சக பயணிகளுக்கும், நமக்கும் இடையே ஏற்படும் நெருடல்களே தகராறு(Conflict)களாக உருவாகின்றன. கணவன்-மனைவி உறவு முதல், இரு நாடுகளுக்கு இடையேயான உறவு வரை தகராறுகள் தோன்றுகின்றன. இதில் வெற்றி-தோல்வி என்ற எளிமையான அளவுகோல்களை மட்டுமே கடைபிடிப்பதால் ஏற்படும் இழப்புகள் அதிகம். எனவே இதைத் தவிர்த்து யாருக்கும் அதிக பாதிப்பின்றி தகராறை கடந்து செல்வது குறித்தும், சூழ்நிலையை மாற்றியமைப்பது குறித்தும் பேராசிரியர் யொஹான் கால்டுங் (Johan Galtung) சிந்திக்கிறார். இதை அவரது மாணவர் சுப. உதயகுமார் தமிழில் மொழி பெயர்த்திருக்கிறார்.

பல்வேறு நாடுகளில், பல்வேறு சமூகங்களில் ஏற்பட்ட தகராறுகள் குறித்தும், அச்சூழலை மாற்றியமைத்து  தகராறை கடந்து செல்லும் முறை குறித்தும் இந்த நூல் பேசுகிறது. இடையிடையே பல்முகத்தன்மை கொண்ட ஒரு பிரசினையை எளிமையாக கூறும் நோக்கில் ஊடகங்கள் திசை திருப்பியோ, அரைகுறையாகவோ கூறுவது உட்பட பல பிரசினைகள் கூறப்படுகின்றன. தனிநபர் பிரசினைகளும் அவ்வபோது வந்து செல்கின்றன.

தனி மனித ஈகோ, மதம், அரசியல் கோட்பாடுகள், ஆதிக்க சிந்தனை, உலகமயப் பொருளாதாரம் போன்று தகராறுகளை உற்பத்தி செய்யும் அனைத்துக் காரணிகளும் ரத்தினச் சுருக்கமாக அலசப்படுகின்றன. உளவியல், சமூகவியல் உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்கள் நாம் சந்திக்காத புதிய கோணங்களில் விவாதிக்கப்படுகின்றன. 

தகராறு மேலாண்மை குறித்து தமிழ் இலக்கியங்களில் விரிவாக விவாதிக்கப்படவில்லை என்று கூறும் மொழிபெயர்ப்பாளர் நூலின் கடைசி அத்தியாயத்தில் திருவள்ளுவரோடு ஒரு விவாதத்தில் ஈடுபடுகிறார். மொழி பெயர்ப்பாளர் எழுப்பும் பல கேள்விகளுக்கு திருக்குறளே பதிலாக அமைகிறது.

தமிழ் உள்ளிட்ட மொழிகள் வளர்வது என்பது கவிதை போன்ற இலக்கியங்களால் மட்டுமே சாத்தியமாகாது. இதுபோன்ற அறிவுத்துறைகளை ஏற்கும் மொழி மட்டுமே காலத்தின் ஓட்டத்தில் பிழைத்து நிற்பதோடு, வளரவும் இயலும். இவ்வகையில் தமிழில் ஒரு புதிய அம்சம் குறித்த நூலை அளித்திருக்கிறார் சுப. உதயகுமார். இதை டிரான்சென்ட் செளத் ஏசியா என்ற அமைப்பு கடந்த 2007ம் ஆண்டில் வெளியிட்டது. வழக்கம் போல தமிழர்கள் இதன் முக்கியத்துவம் உணராமல் இந்த நூலை புறக்கணித்தனர். தமிழ்நாடு அரசின் பொது நூலகத்துறையும் இந்நூலை புறக்கணித்தது.

ஆனால் எந்நாளும் பயன்படும் இந்த நூலை தற்போது விகடன் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. விலை ரூ.85/-

தற்போது மத்திய, மாநில அரசுகளோடு தகராறு செய்வதாகக் கூறப்படும் சுப. உதயகுமாரின் உண்மையான உள்ள விழைவு இந்த புத்தகத்தின் வாயிலாக வெளிப்படுகிறது.

புத்தகத்தில் சில சிறு குறைகளும் இல்லாமல் இல்லை. பல நாடுகளின் நாடாளுமன்றத்தை பாராளுமன்றம் என்ற சொல்லால் மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பிடுகிறார். 'பார்' என்றால் உலகம் என்ற பொருளைக் கொண்டால் உண்மையான பாராளுமன்றம் உலக வங்கியாகத்தான் இருக்கும். இதைத்தவிர நாடுகளை ஆளும் அமைப்புகள் நாடாளுமன்றமாகத்தான் இருக்கும். இதேபோல இந்து மகாசமுத்திரம் போன்ற சொற்களுக்கு பதிலாக இந்தியப் பெருங்கடல் என்ற சொல்லை பயன்படுத்தி இருக்கலாம். எனினும் இச்சிறு குறைகள் வாசிப்பை தடுக்கவில்லை என்பதே உண்மை.

இதுபோன்ற புத்தகங்களுக்கு வாசகர்கள் தரும் ஆதரவுதான் இதுபோன்ற பல புதிய துறை சார்ந்த புத்தகங்களை தமிழ் உலகிற்கு கொண்டுவரும். 

மன/ணம் ஒரு குரங்கு

மழை வரும்போல வானம் மேகமூட்டத்துடன் இருந்த அந்த மாலைப் பொழுதில் அவர்கள் இருவரும் என் அலுவலகத்திற்கு வந்தனர். இருவருக்கும் 30 வயதிற்குள் இருக்கும். அவர்களின் உடையும், மற்ற பாவனைகளும் அவர்களின் பொருளாதார நிலையை உணர்த்தின. இருவரும் கம்ப்யூட்டர் மென்பொருள் துறையில் பணியாற்றுகின்றனர். என் அலுவலகம் அவர்களின் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யவில்லை என்பது அவர்களின் பார்வையில் வெளிப்படையாகவே தெரிந்தது. அவர்கள் வந்த நோக்கம் எனக்கு ஏற்கனவே நண்பர் ஒருவரால் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. எனவே அறையின் கதவை சாத்தினேன்.

கணவர் நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தார். “ஸார்! நண்பர் சொல்லியிருப்பார் என நினைக்கிறேன். எனக்கும் என் மனைவிக்கும் டைவர்ஸ் வேணும்! மியூச்சுவல் கான்சென்ட்.  என்னென்ன டாகுமென்ட்ஸ் வேணும்? எப்போ ஃபைல் பண்ணமுடியும்? எப்போ ஃபைனல் ஆர்டர் கிடைக்கும்?”

மனைவியும் குறுகுறுவென்று என்னைப் பார்த்தார்.

நான் என் வழக்கம்போல் அவர்களின் கேள்விகளுக்கு உடனடியாக பதில் சொல்லாமல் அவர்களின் சொந்த ஊர், படிப்பு, வேலை என்று அவர்களின் கவனத்தை திசை திருப்பினேன். இருவருமே நடுத்தரமான அதாவது சிறிய நகரம் அல்லது பெரிய கிராமம் என்று சொல்லக்கூடிய ஊர்களைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர். இருவருமே முதல் அல்லது இரண்டாம் தலைமுறை பட்டதாரிகளாக இருந்தனர். மனைவி பொறியியல் பட்டம் பெற்றிருந்தார். கணவர் முதுநிலை அறிவியல் படித்துவிட்டு மென்துறையில் ஒரு பொறுப்பான பதவியில் இருந்தார். இரண்டு வயதில் குழந்தையும் இருக்கிறதாக கூறினார்கள்.

அவர்கள் பிரிய விரும்புவதற்கான காரணத்தைக் கேட்டேன்.

“ஒத்துவரலை ஸார்!” – இருவரும் கூறினார்கள். “மியூச்சுவல் கான்சென்ட் டைவர்ஸூக்கு காரணம் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லன்னு சொன்னாங்களே!!”  - இது மனைவி.

“அப்படி சொன்னது யார்? அவங்களிடமே போய் டைவர்ஸ் வாங்கியிருக்கலாமே!”

“ஸாரி ஸார்!”

மேற்கொண்டு நடந்த உரையாடலில் கணவருக்கு புகை, மது போன்ற எந்த பழக்கமும் இல்லை என்பதை மனைவியே லேசான பெருமையோடு கூறினார். அவர்களுக்கு இடையில் இன்றைய தொழில்ரீதியான நெருக்கடி வழங்கும் கம்யூனிகேஷன் இடைவெளி இருப்பதை உணர முடிந்தது. இருவருக்குள்ளும் லேசான ஈகோ இருந்ததை அவர்களே வெளிப்படையாக ஒப்புக் கொண்டனர்.  இடையே கணவருக்கு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. என் அலுவலகம் தரைகீழ்தளத்தில் (அண்டர்கிரவுண்டில்) இருப்பதால் செல்போன் சிக்னல் கிடைப்பதில் சிக்கல் இருக்கும். எனவே கணவரை அலுவலகத்திற்கு வெளியே சென்று பேசுமாறு கூறினேன். கூடவே தெரு முனையில் இருக்கும் காபி ஷாப்பிற்கு சென்று ஒரு காபி அருந்திவிட்டு கால்மணி நேரம் கழித்து வருமாறு கூறினேன். புரிந்து கொண்டவராக சிரித்துக்கொண்டே கிளம்பினார்.

மனைவியிடம் தனியாக பேசினேன். மனம் விட்டு பேச ஆரம்பித்தார். தன் குறைகளை முழுமையாக புரிந்து கொண்டிருந்தார். அதற்கு பணிரீதியான அழுத்தமே காரணம் என்று காரணமும் கூறினார். குழந்தையை முழுமையாக கவனிக்கமுடியாமல் பெற்றோரின் கவனிப்பில் அவன் வளர்வதைக் கூறும்போது லேசாக கண் கலங்கியது. கணவனோடு “குவாலிட்டி டைம்” செலவழிக்க முடியவில்லை என்பதையும் குற்ற உணர்ச்சியோடு ஒப்புக்கொண்டார். இதையெல்லாம் புரிந்து கொண்டாலும் கணவர் கொஞ்சம்கூட அட்ஜஸ்ட் செய்வதில்லை என்று புகாரும் கூறினார்.  கணவர் தவறானவர் இல்லை என்றாலும் புரிந்துணர்வுடன் கூடிய வாழ்க்கைக்கு அவர் முயற்சிப்பதே இல்லை, தன் கருத்தை மற்றவர்களிடம் திணிப்பதிலேயே கணவர் முக்கிய கவனம் செலுத்துவதாகவும் கூறினார். எனவேதான் இருவரும் பேசி டைவர்ஸ் முடிவெடுத்ததாக கூறினார். அதில் உறுதியாக இருப்பதாகவும், விரைவில் ஃபைனல் டைவர்ஸ் ஆர்டரை வாங்கிக் கொடுத்துவிடும்படியாகவும் அதற்கான ஃபீஸை கொடுக்கத்தயாராக இருப்பதாகவும் உறுதி அளித்தார்.

பாதி வேலை முடிந்த நிலையில், என் தொலைபேசிக்கு அழைப்பே வராத நிலையில் – அழைப்பு வந்ததுபோல் பாவனை காட்டிக்கொண்டே அலுவலத்திலிருந்து வெளியேறி சாலையில் கணவரை மடக்கினேன்.

கணவரும் மனைவி மீது கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் எதையும் சொல்லவில்லை. உண்மையில் மனைவி மீது காதலும், மரியாதையும் வைத்திருப்பதாக தோன்றியது. ஆனால் தான் சொல்லும் அனைத்தையும் கணவன் உடனே கேட்க வேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்ப்பதாக கணவர் தெரிவித்தார். மேலும் தன்னை மதிக்கும் அளவுக்கு, தன் பெற்றோர்களையோ, உறவினர்களையோ மனைவி மதிப்பதில்லை என்ற குறையும் கணவனுக்கு இருந்தது. கிராமப்புறத்தில் விவசாயக்குடும்பத்தில் பிறந்த தன்னை படிக்க வைத்து ஆளாக்கிய பெற்றோரையும், உறவினர்களையும் மனைவி மதிப்பதில்லை என்பதில் கணவர் மிகவும் வருத்த்ததில் இருப்பது புரிந்தது. அந்த வருத்தம் கோபமாகி, மனைவி தரப்பினரை தாம் சிலமுறை அவமரியாதை செய்ததையும் அவராகவே ஒப்புக் கொண்டார். தன் குடும்பத்தினரை மதிக்கத் தயாராக இல்லாத மனைவி தனக்கு தேவையில்லை என்று அவர் முடிவு எடுத்திருந்தார். “மனைவி படித்து வேலைக்கு செல்வதால் அவருக்கு மெயின்டனன்ஸ் தரவேண்டிதில்லை அல்லவா” என்று முன்னெச்சரிக்கையோடு கேட்டுக்கொண்டார். இந்த டைவர்ஸ் மனைவிக்கு மட்டுமேயான தண்டனை என்று கருதியவராக, அந்த தண்டனைக்கு தன் மனைவி மிகவும் தகுதியானவர்  என்றும் அவர் கருதுவதாகவும் தோன்றியது. குழந்தைக்கு தேவையான செலவினங்களை தாம் ஏற்றுக்கொள்ள தயாராக இருப்பதாகவும், மனைவி கோருவது போல் குழந்தை அவரிடம் இருப்பதில் தமக்கு மறுப்பில்லை என்றும் கூறினார். ஆனால் குழந்தையை தாம் விரும்பும் நேரத்தில் பார்ப்பதற்கு அனுமதி நீதிமன்றம் மூலம் வாங்கித்தரவேண்டும் என்றும் கோரிக்கை விடுத்தார். இதற்காக எனக்கு சிறப்பு சேவைக் கட்டணம் செலுத்த தயாராக இருப்பதாகவும் கூறினார்.

அலுவலகம் வந்தோம். இருவரிடமும் சில கேள்விகளை கேட்டேன். முக்கியமான கேள்வி: “டைவர்ஸ் வாங்கிய பின் இருவரும் வேறு திருமணம் செய்து கொள்ள போகிறீர்களா?”

ஒத்த குரலில் மறுத்தார்கள். அவர்களுக்கு டைவர்ஸ் வாங்கித் தருவதில் எனக்கு எந்த சிக்கலுமில்லை என்பதை தெளிவாக கூறினேன். அதற்கான நடைமுறைகளை மேலோட்டமாக தெரிவித்தேன். அதனை தொடர்ந்து செய்ய வேண்டிய சில சட்ட நடைமுறைகளை கூறினேன். கவனமாக கேட்டுக் கொண்டனர். இருவருமே சில ஐயங்களை கேட்டு தெளிவடைந்தனர். பின்னர் நான் சில கேள்விகளை கேட்டேன்.

அவர்கள் இருவரின் பெற்றோரும் சென்னையில் இல்லை. நல்லது. டைவர்ஸ் ஃபைல் செய்தபின் எங்கே வசிப்பீர்கள்? (அன்றைய தினம்வரை இருவரும் அவர்களது தனிக்குடித்தன வீட்டில் ஒன்றாகத்தான் வாழ்ந்தனர்) ஒர்க்கிங் வுமன் ஹாஸ்டலுக்கு செல்லவிருப்பதாக மனைவி தெரிவித்தார். கணவருக்கு தெளிவான திட்டமில்லை.

சிலபல குடும்பநல வழக்குகளை நடத்தியவன் என்ற முறையிலும், ஏராளமான வழக்குகளை வேடிக்கை பார்த்தவன் என்ற முறையிலும் அவர்களிடம் பொதுவாக சில அம்சங்களை விவாதிக்க ஆரம்பித்தேன். டைவர்ஸ் என்பது உளவியல் ரீதியாக சம்பந்தப்பட்டவர்களிடமும், அவர்களின் சுற்றத்தினரிடமும் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்கள் குறித்து விவாதித்தேன். அது எவ்வாறு ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தை பாதிக்கும் என்பதையும், குழந்தைகளை அது எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதையும் குறிப்பிட்டேன். ஆனால் மிகவும் நினைவுத்திறனுடன், இது போன்ற காரணங்களுக்காக பொருந்தாத வாழ்க்கைத்துணையுடன் தொடர்ந்து வாழ வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதையும் வலியுறுத்தினேன். ஒரு கைம்பெண்ணை மரியாதையுடன் நடத்தும் சமூகம், மணவிலக்கு பெற்ற பெண்ணையும் அதே மரியாதையுடன் நடத்தும் பக்குவத்தை இன்னும் முழுமையாக பெறவில்லை என்பதையும் கோடி காட்டினேன்.

எனினும் அவர்களுக்கு டைவர்ஸ் பெற்றுத்தருவதில் எனக்கு தொழில்ரீதியாகவோ, அறவியல் அடிப்படையிலோ எந்த தயக்கமும், மறுப்பும் இல்லை என்பதை மிகத்தெளிவாக கூறினேன். அதற்கு அவர்கள் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்க வேண்டிய ஆவணங்களின் பட்டியலை எழுதிக் கொடுத்தேன். என் ஃபீஸ் விவரத்தையும் கூறினேன். அவர்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட நான் கூறிய ஃபீஸ் மிகவும் குறைவாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது. நிம்மதியான ஒரு பார்வை தெரிந்தது.

ஃபைனல் டச்சாக மீண்டும் ஒருமுறை மனித மனம் குறித்த என் பார்வைகளை கூறினேன். மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு என்றும், தனிமை என்பது நாம் நினைப்பதுபோல சுலபமான நிலை இல்லை என்பதையும் அவர்களுக்கு புரிய வைத்தேன். இல்லறத்தில் இணைவதால் கணவனோ, மனைவியோ நாம் நினைப்பதுபோல முழுவதுமாக மாறமுடியாது என்பதையும், ஆனால் புரிந்துகொண்டு வாழ்வதுதான் வாழ்க்கை என்பதையும் அவர்களுக்கு புரிய வைக்க முயற்சித்தேன்.

இவை அனைத்தையும் முழுமையாக புரிந்துகொண்டு அவர்கள் டைவர்ஸ் செய்வதில் எனக்கு எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை என்பதை மறுபடியும் உறுதி செய்தேன்.

நான் பட்டியலிட்ட ஆவணங்களை தயார் செய்துகொண்டு உரிய கட்டணத்துடன் அணுகினால் மிகவிரைவில் அவர்கள் டைவர்ஸ் கேஸை பதிவு செய்யமுடியும் என்று கூறி அனுப்பி வைத்தேன்.

+++

இது அனைத்தையும் அருகே அமர்ந்து அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டிருந்த வழக்கறிஞர் நண்பர் கொலைவெறியுடன் என்னைப் பார்த்தார். “வாழ்க்கையில் நீயெல்லாம் உருப்படவே போவதில்லை!” என்ற சாபம் அவர் கண்களில் வெளிப்படையாக தெரிந்தது.

அந்த தம்பதி அலுவலகத்திற்கு வருவதற்கு சற்று முன் அந்த நண்பரிடம் என் பொருளாதார சிக்கல்களை கூறி புலம்பிக்கொண்டிருந்தேன்.

+++

அந்த தம்பதியை என்னிடம் அனுப்பி வைத்த பத்திரிகை நண்பர் தொலைபேசியில் வந்தார். அந்த தம்பதியினர் தன்னிடம் பேசியதாகவும், அவர் விரும்பிய மாற்றம் நிகழ்ந்திருப்பதாகவும் மகிழ்ச்சியோடு தெரிவித்தார்.

குறுக்கிட்ட நான், அவர்களுக்கு டைவர்ஸ் வாங்கித்தருவதற்கு நான் பேசிய ஃபீஸில் 10% தொகையை, அவர்களுக்கு உளவியல் ரீதியாக கவுன்சலிங் செய்து அவர்கள் மனதை மாற்றியதற்காக வாங்கிக் கொடுக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டேன். நண்பர் மையமாக சிரித்தார். (இந்த மையமாக சிரிப்பது என்பதன் பொருள் எனக்கு நீண்ட நாட்களாகவே  விளங்கவில்லை)

இப்போது அந்த பத்திரிகை நண்பரின் தொலைபேசி எனது தொலைபேசி எண்ணை மட்டும் தவிர்த்து வருகிறது.

திமுக தலைவருக்கு ஒரு திறந்த மடல்..!

ஐயா,

பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்..! சராசரி இந்தியனின் வாழ்நாளை விட அதிகம் வாழ்ந்து சாதனை படைக்கும் தாங்கள், மேலும் பல்லாண்டு வாழ்ந்து மக்கள் பணியாற்ற வேண்டும் என்று உளமாற விரும்புகிறேன்.

தமிழகத்தின் மிகவும் பேசப்படும் நபர் நீங்கள்தான். உங்கள் வாழ்க்கை முழுதும் ஏராளமான வாழ்த்துகளையும், தூற்றுதல்களையும் சந்தித்தே வந்திருக்கிறீர்கள். அரசியல்துறையில் இயங்குபவர்களுக்கு இதெல்லாம் புதிதல்ல! தமிழகத்தில் தந்தை பெரியாருக்குப்பின் நீண்ட காலம் வாழ்ந்து சாதனை படைக்கும் தங்களிடம் நான் பகிர்ந்து கொள்ள சில அம்சங்கள் இருப்பதாக கருதுகிறேன். 

தமிழர்களின் சமூக வளர்ச்சியில் திராவிட இயக்கத்தின் பங்களிப்பை யாரும் மறைத்துவிட முடியாது.  தமிழர்களின் பாரம்பரிய இயல்புகளான சமத்துவம், ஆதிக்க எதிர்ப்பு உணர்வு ஆகிய குணங்களை அரசியல் கொள்கையாக வகுத்தெடுத்த திராவிட இயக்கத்தின் தற்போதைய கொள்கை சார்ந்த நிலை குறித்து திமுகவின் இளைஞர்களுக்கே தெரியுமா என்ற ஐயம் தோன்றியுள்ளது.

திமுகவின் கொள்கைகள்...

 (1) அண்ணா வழியில் அயராது உழைப்போம்,

(2) ஆதிக்கமற்ற சமுதாயம் அமைத்தே தீருவோம்,

(3) இந்தித் திணிப்பை என்றும் எதிர்ப்போம்,

(4) மத்தியில் கூட்டாட்சி – மாநிலத்தில் சுயாட்சி,

(5) வன்முறை தவிர்த்து வறுமை ஒழிப்போம்!

...ஆகிய ஐந்து மணி வாக்கியங்களாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் திமுகவின் கொள்கைச் சுருக்கமாக கருதப்படும் இந்த மணிவாக்கியங்கள் குறித்து இன்றைய திமுகவினருக்கு எந்த அளவிற்கு தெரியும் என்பது கேள்விக்குறியே!

நான் சிறுவனாக இருந்தபோது மேற்கண்ட மணிவாசகங்களை படித்தவன் என்ற முறையில், தங்கள் தற்போதைய பல நிலைப்பாடுகள் திமுகவின் அடிப்படை நோக்கங்களுக்கே எதிராக இருப்பதாக தோன்றுகிறது.  குறிப்பாக உலகமய பொருளாதார சூழலே திமுகவின் கொள்கைகளுக்கு பெருமளவில் எதிரானது. தனியார் மயமாதலை துவக்கத்தில் விமர்சித்து வந்து திமுக, தற்போது தனியார் மயமாக்கலை தீவிரமாக ஆதரிப்பது என்னைப் போன்ற அரசியல் மாணவர்களுக்கு மிகவும் வியப்பான விடயமாகும்.

இந்த உலகமயமாதல் கலாசாரத்தில் மூழ்கிவிட்ட திமுகவும், அதன் தலைவரான தாங்களும் தமிழர் கலாசாரத்தை, பண்பாட்டை சமரசம் செய்து கொள்ள தயாராகி விட்டீர்கள் என்பது புலனாகிறது. உதாரணமாக தாங்கள் ஆட்சியிலிருந்தபோது உருவாக்கிய புதிய தலைமைச் செயலக கட்டிடத்திற்கும், தமிழர் கட்டிடக்கலைக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்பதை தங்களாலும் மறுக்க இயலாது.

தமிழினம் உள்ளிட்ட அனைத்து புராதன மனித இனங்களும் இயற்கை மீதும், சூழல் மீதும் அளப்பரிய அக்கறை கொண்டவை. குறிப்பாக தமிழர்களோ இப்பூவுலகை குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்று ஐந்திணைகளாக பிரித்து இலக்கணம் வகுத்தவர்கள். தமிழில் இயற்கையை போற்றிப்பாடாத இலக்கியங்களே இல்லை என்றும் கூறலாம். இதன் சிறந்த உதாரணமாக திருக்குறளைக் கூறலாம். “நீரின்றி அமையாது உலகு எனின் யார் யார்க்கும் வானின்றி அமையாது ஒழுக்கு” என்று பாடிய திருவள்ளுவருக்கே ஒரு ஏரியைத் தூர்த்து அதில் வள்ளுவர் கோட்டம் கட்டிய பெருமைக்குரியது கழக அரசு. மேலும் திமுக ஆட்சியில் உருவான பல வளர்ச்சித் திட்டங்கள் சூழல் குறித்த தொலைநோக்கு பார்வை இல்லாமல்தான் தீட்டப்பட்டன.  இப்படித்தான் மதுரையின் உயர்நீதிமன்றக் கிளை, மதுரையின் மாட்டுத்தாவணி பேருந்து நிலையம், சென்னையின் டைடல் பார்க், பறக்கும் ரயில் வழித்தடங்கள், ரயில் நிலையங்கள், பல ஊர்களின் பேருந்து நிலையங்கள் ஆகிய அனைத்தும் நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமித்து கட்டப்பட்டன.

காவிரி நதிநீர் விவகாரத்தில் உரிய அக்கறை காட்டாமல் சுயநல அரசியல் செய்ததோடு, தமிழகத்தின் பல்வேறு நீர்நிலைகளையும் பாதுகாக்கத்தவறியவர் என்ற அவப்பெயர் உங்களுக்கு இருப்பது, உங்களுக்கு தெரியுமா என்று தெரியவில்லை. இதன் காரணமாகவே தமிழக விவசாயிகள் நீருக்காக கர்நாடகம், கேரளம் ஆகிய மாநிலங்களை நம்பி இருக்க வேண்டிய அவல நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.

தமிழகத்தில் இப்படி என்றால், இந்திய அளவில் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்தை கைப்பற்றி லஞ்சம் மற்றும் ஊழல் மூலம் நாட்டின் ஒட்டு மொத்த சூழலை சீர்கெடுத்ததிலும் உங்கள் கட்சிக்கு மிகப்பெரும் பங்கு இருப்பதாக “டெஹல்கா” ஏடு குற்றம் சாட்டியுள்ளது. இதுமட்டுமல்ல, தங்கள் புதல்வியான கனிமொழி அவர்களும்கூட, தமக்கு மத்திய அமைச்சர் பதவி கிடைக்கும்பட்சத்தில் சுற்றுச்சூழல்துறை கிடைத்தால் நல்லது என்று ஆர்வம் காட்டியதாக “நீரா ராடியா” டேப் விவகாரத்தில் கிசுகிசுக்கப்பட்டது.

இதேபோன்று தற்கால உதாரணமாக அணுஉலை குறித்த திமுகவின் பொதுவான நிலைப்பாட்டை எடுத்துக் கொள்வோம். இந்த விவகாரத்திலும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கனிமொழி அவர்களின் கன்னிப்பேச்சு அணுஉலை தொழில்நுட்பத்தை ஆதரிப்பதாகவே இருந்தது.

அணுஉலை தொழில் நுட்பம் என்பது அடிப்படையில் அரசியல் சார்ந்த ஒரு அறிவியல் தொழில் நுட்பம். அதிலும் குறிப்பாக ஆதிக்க அரசியலின் ஆயுதமாக அணுஉலை தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே கசப்பான உண்மை.

சூழலியல் ஆர்வலர்கள் வலியுறுத்தும் நீடித்த ஆற்றல் மூலங்களான சூரிய ஒளி, காற்று, தண்ணீர் உள்ளிட்டவை மூலம் மின்சாரத்தை உருவாக்க மத்திய அரசையோ, பன்னாட்டு நிறுவனங்களையோ நிரந்தரமாக நம்பியிருக்கத் தேவையில்லை.  எனவே ஒரு மாநிலம் சுயச்சார்புடன் விளங்க விரும்பினால் அது தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியது, நீடித்த ஆற்றல் மூலங்கள் மூலமான மின்சாரத்தைத்தான். அணுசக்தியை அல்ல!

அணுசக்தி தொழில்நுட்பம் என்பதே ஒரு அடிமைப்படுத்தும் ஆதிக்க மனோபாவ தொழில்நுட்பம்தான்.  இந்த தொழில்நுட்பம் மூலமாக இந்தியா போன்ற நாடுகளை அடிமைப்படுத்த அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், ரஷ்யா போன்ற நாடுகள் விரும்புகின்றன.  இதேபோல் மாநில அரசுகளை தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக்கொள்ள மத்திய அரசு விரும்புகிறது. மக்களின் இறையாண்மை மீது நம்பிக்கை கொண்ட எவரொருவரும் வணிக முகமூடி அணிந்து கொண்டு வரும் இந்த ஆதிக்க செயல்பாட்டை வரவேற்க முடியாது. குறிப்பாக தேசிய இனங்களின் இறையாண்மை மீது அக்கறை கொண்டிருக்க வேண்டிய திமுக, இந்த ஒரு காரணத்துக்காகவே அணுஉலை தொழில்நுட்பத்தை எதிர்த்திருக்க வேண்டும்.

ஆனால் பல்வேறு காரணங்களுக்காக மத்திய அரசில் அங்கம் வகித்து அதிகாரத்திலும், இன்ன பிற அம்சங்களிலும் பங்கு பெற விரும்பிய திமுக, தமிழர்களின் இறையாண்மை என்பதை மறந்துவிட்டு மத்திய அரசுக்கு மண்டியிடும் அமைப்பாக மாறிவிட்டது.

அரசியல் ரீதியாக பலமுனைத் தாக்குதலுக்கு ஆளாகி நிற்கும் நீங்கள் தேர்தல் அரசியலை உங்கள் வாரிசுகளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, தமிழ்ச்சமூகம் சார்ந்த சமூக அரசியலில் ஈடுபடுவதே தங்கள் மீதான பல அவப்பெயர்களையும் நீக்கும். தேர்தல் அரசியலில் பங்கேற்காமலே இந்தியாவின் சமூக நீதி சரித்திரத்தில் நிரந்தர இடம் பெற்ற தந்தைப் பெரியாரைப்போல நீங்களும் செயல்பட வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. அப்போதுதான் ஈழத்தமிழர்கள் பிரசினை முதல் இங்குள்ள தமிழர்கள் பிரசினைவரை உங்கள் கருத்துக்கு அனைத்துத் தமிழ் மக்களின் ஆதரவு கிடைக்கும்.

இதனை நீங்கள் அணுஉலை விவகாரத்திலிருந்தே துவங்கலாம். தமிழ்நாட்டில் யார் ஆட்சிக்கு வந்தாலும், அவர்கள் மின்சார ஒதுக்கீட்டுக்காக மத்திய அரசை நம்பி இருக்காமல் சுயச்சார்புடன் இருப்பதற்கு வழி செய்யும் வகையில் இயற்கை ஆற்றல் மூலங்கள் மூலமான மின் உற்பத்தி நிலையங்களை தொடங்குவதற்கு நீங்கள் போராட வேண்டும். ஏனெனில் இவை மட்டுமே ஆபத்தற்ற, நீடித்த, சுயச்சார்பான மின் உற்பத்திக்கு வழிவகுக்கும்.

மாநில உரிமைகளை பாதுகாப்பதுதான் திமுகவின் முக்கிய கொள்கை என்பதில் தங்களுக்கு மாற்றுக்கருத்து இருக்க வாய்ப்பில்லை. அதுதான் பெரியாரும், அண்ணாவும் காட்டிய வழி. அணுஉலையை எந்த காரணத்துக்காக ஆதரித்தாலும் அது திமுகவின் கொள்கைக்கு எதிரானது மட்டுமல்ல: பெரியாருக்கும், அண்ணாவுக்கும் செய்யும் துரோகமும்கூட!

எனவே வாழ்வின் மிகமுக்கியமான காலக்கட்டத்தில் இருக்கும் தாங்கள் தமிழ்ச்சமூகத்தின் நிகழ்காலத்தையும் - எதிர்காலத்தையும் பாதுகாப்பதற்காக, அணுஉலைக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை மேற்கொள்ள வேண்டும். கூடங்குளத்தில் உருவாகி வரும் அணுஉலையை உடனடியாக மூடுவதற்கு நீங்கள் போராட வேண்டும். இந்த அணுஉலைக்கான அறிவிப்பு வெளிவந்த நாளிலிருந்தே அப்பகுதி மக்கள் அணுஉலைக்கு எதிராக போராடி வருவதை நீங்கள் அறிவீர்கள். எனினும் இத்தனை ஆயிரம் கோடி ரூபாய் செலவழித்த பின் அதை மூடுவது சாத்தியமா? என்ற கேள்வி உங்களுக்கு இருக்கலாம். அதற்கான மாற்று வழிகளை அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்களான நாங்கள் கூறுகிறோம். 

அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரம் அருகே ஷோர்ஹாம் என்ற இடத்தில் அணுமின் நிலையம் கட்டுவதற்காத திட்டமிடப்பட்டு  அதற்கான பணிகள் 1973 முதல் 1984ம் ஆண்டுவரை நடந்தது. இந்நிலையில் 1979ம் ஆண்டில் மூன்று மைல் தீவில் இயங்கி வந்த அணுஉலையில் ஏற்பட்ட விபத்தைத் தொடர்ந்து ஷோர்ஹாம் அணுஉலைக்கு எதிராக அப்பகுதி மக்கள் போராடத் தொடங்கினர். எனவே ஷோர்ஹாம் அணுஉலையை இயக்குவது நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. இந்நிலையில் 1986ம் ஆண்டில் ரஷ்யாவின் செர்னோபில் அணுஉலையில் ஏற்பட்ட விபத்தை அடுத்து ஷோர்ஹாம் அணுஉலைக்கு எதிரான போராட்டம் மேலும் வலுப்பெற்றது. இதைத் தொடர்ந்து அப்பகுதி மக்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்கும் வகையில் அந்த அணுஉலைத் திட்டம் நிரந்தரமாக நிறுத்தி வைக்கப்படுவதாக அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது. எனினும் அதே இடத்தில் எரிவாயு மூலமாகவும், காற்றாலைகள் மூலமாகவும் மின் உற்பத்தி துவங்கப்பட்டது. அணுஉலைகளை அகற்றும் பணியும் தொடங்கியது. இது ஒரு உதாரணம்தான். இது போல பல உதாரணங்களைக் கூறலாம். இதே உதாரணத்தை கூடங்குளத்திலும் பின்பற்றலாம். கூடங்குளத்தில் அணுஉலை அமைப்பதற்குத்தான் எதிர்ப்பு இருக்கிறதே தவிர, அப்பகுதியில் காற்றாலை, சூரிய சக்தி உள்ளிட்ட ஆற்றல் மூலங்கள் மூலம் மின்சாரம் தயாரிப்பதற்கும், அவற்றை முறையாக சேமித்து பயன்படுத்தவும் கூடங்குளத்தில் மின்நிலையம் அமைப்பதற்கும் யாரும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப் போவதில்லை.

எனவே இந்தியாவின் முதிர்ந்த அரசியல் தலைவரான நீங்கள் கூடங்குளம் அணுஉலையை நிரந்தரமாக மூடுவதற்கு குரல் கொடுப்பதன்மூலம், தமிழ்நாட்டின் சுயச்சார்புக்கும் வழி வகுக்கலாம். இதன் மூலம் ஆதிக்கமற்ற சமுதாயத்திற்கான வழி வகுக்கலாம்: மத்தியில் கூட்டாட்சி – மாநிலத்தில் சுயாட்சி என்பதே திமுகவின் ஆதாரக் கொள்கை என்பதை உறுதி செய்யலாம்.

இதை பின்பற்றி பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் பிடியிலிருந்து தமிழ் விவசாயிகளை விடுதலை செய்யும் விதமாக இயற்கை வேளாண்மையையும் ஆதரித்து தமிழினத்தின் இறையாண்மையை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்றும் நான் வலியுறுத்துகிறேன்.

ஏனெனில் ஒப்பீட்டளவில் இந்திய மாநிலங்களில் தமிழகம் பல்வேறு துறைகளில் முன்னணியில் இருந்தாலும், தமிழ்நாட்டில் வேளாண்துறை பல காலமாக புறக்கணிக்கப்பட்டே வந்துள்ளது. கேரளா போன்ற அண்டை மாநிலங்களில் விவசாயம் செய்யக்கூடிய நிலங்களை வேறு பயன்பாட்டிற்கு மாற்றுவதை தடைசெய்யும் சட்டம் நடைமுறையில் உள்ளது. ஆனால் தமிழ்நாட்டிலோ வேளாண் நிலங்களை பல்வேறு பயன்பாட்டுக்காக மாற்றி அந்நிலங்களை சீரழிக்கும் பணியில் அரசுத்துறைகளே முன்னின்று செயல்படுகின்றன. இந்த திருப்பணியை ஆரம்பித்து வைத்ததே தாங்கள்தான் என்ற விமரிசனமும் உள்ளது. இந்த அவப்பெயரை நீக்கவும், இயற்கை வேளாண்மையை முன்மொழிந்து நீங்கள் களமிறங்க வேண்டிய மிகமுக்கிய தருணம் இது!

நீங்கள் இதையெல்லாம் செய்தால்தான் நீங்கள் உண்மையான தமிழினத் தலைவராக ஏற்கப்படுவீர்கள்.

வரலாற்றில் உங்கள் பெயர் எவ்வாறு பதிவு செய்யப்படவேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்கும் மிகமுக்கியமான காலகட்டத்தில் நாம் இருக்கிறோம். சுயநலத்திற்கும், குடும்ப பாசத்திற்கும் ஆட்பட்ட மிகச்சாதாரண அரசியல்வாதியாகவா? அல்லது தமிழ்ச்சமூகத்தின் எதிர்காலம் மீது அக்கறை கொண்ட ஒரு அசாதாரண மக்கள் தலைவராகவா ? உங்கள் பெயர் வரலாற்றில் எவ்வாறு பதிவு செய்யப்படவேண்டும் என்பது நீங்கள் எடுக்கும் முடிவுகளில்தான் இருக்கிறது.

நல்லதொரு முடிவை எடுப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

மிக்க அன்புடன்,

சுந்தரராஜன்