தமிழ் மீடியா உலகம் – ஒரு ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் (பகுதி 1)

“காரிருள் அகத்தில் நல்ல

கதிரொளி நீ தான்! இந்தப்

பாரிடைத் துயில்வோர் கண்ணில்

பாய்ந்திடும் எழுச்சி நீ தான்!

ஊரினை நாட்டை இந்த

உலகினை ஒன்று சேர்க்கப்

பேரறிவாளர் நெஞ்சில்பிறந்த பத்திரிகைப் பெண்ணே”

என்று பாவேந்தர் பாரதிதாசனால் பாடப்பட்டதும், ஜனநாயக அமைப்பின் நான்காவது தூண் என்றும் சித்தரிக்கப்படும் பத்திரிகை உள்ளிட்ட மீடியா உலகம் இன்று எவ்வாறு உள்ளது?

மீடியாவின் நிலை என்பது நான்கு கீழ்க்கண்ட முக்கிய அம்சங்களை பொறுத்தே அமையும்.

அவை 1) மீடியா நிர்வாகம்,

2) செய்தியாளர்,

3) செய்தியாளர்களின் சங்கங்கள்,

4) வாசகன் – பார்வையாளன்.

இன்றைய தமிழ் மீடியாவின் நிலையை புரிந்து கொள்ள ஒவ்வொன்றாக அலசலாம்.

முதலில் மீடியா நிர்வாகம்.

முன்பு ஒரு காலத்தில் பத்திரிகைகளில் செய்தி வந்தால் அது நூறுசதவீதம் உண்மை என்று மக்கள் நம்பிக்கொண்டிருந்தார்கள். பாமரர்களுக்கு தினத்தந்தியின் செய்திகள் வேதவாக்காக இருந்தது.

ஆங்கிலம் அறிந்தவர்களுக்கோ ஹிந்து-லயே வந்துருக்கு என்பது நம்பிக்கையின் உரைகல்லாக இருந்தது. இவை இரண்டும் அரசு சார்பு நிலையிலேயே இருந்தன.

தினமணி பத்திரிகை தலையங்கம் என்று சமூகத்தின் நிகழ்வுகள் குறித்த தனது கருத்தை வெளியிட்டது. தினமலர், தினகரன் போன்ற பத்திரிகைகள் அனைத்து செய்திகளிலுமே தங்கள் பார்வையை திணித்து கொடுத்தன. பத்திரிகைகளின் இந்த போக்கு சாதாரண மக்களை தேவையான அளவில் சென்றடையவில்லை. அரசியல் கட்சி சார்ந்த பத்திரிகைகள், சமூகத்தில் அதிக செல்வாக்கை பெற்றிருக்கவில்லை.

அரசியல் புலனாய்வு இதழ்கள் வாசகனை வேறு ஒரு தளத்தி்ற்கு அழைத்துச் சென்றன. அதுவரை செய்திக்கான மதிப்பை பெறாத பல விவகாரங்கள் இந்த இதழ்களில் இடம் பெற்றன. எழுத்துத் திறமை மற்றும் பத்திரிகை நிறுவனத்தின் பாரம்பரியம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அந்த செய்திகள் மக்களிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தொடங்கின. அரசியல்வாதிகள் மற்றும் அதிகாரிகளிடும் இந்த புலனாய்வு பத்திரிகைகள் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதை மறுக்க முடியாது.

இந்த சூழலில் பத்திரிகைகளுக்கும், பத்திரிகையாளர்களுக்கும் கிடைத்த மிகைமதிப்பை பார்த்த ஏராளமானவர்கள் புலனாய்வு பத்திரிகைகளை தொடங்கினர். ஒரே நேரத்தில் சுமார் 15க்கும் மேற்பட்ட புலனாய்வு பத்திரிகைகள் வெளிவந்தன. எனினும் எழுதுவதற்கான விஷயங்கள் இல்லாத நிலையில் கற்பனைகளையும், மிகைப்படுத்தல்களையும் இந்த இதழ்கள் வெளியிடவே வாசகனுக்கு திகட்டத்தொடங்கி இந்த பத்திரிகைளில் பலவும் சரிவை சந்தித்தன.

இந்த இடைவெளியில் தொலைக்காட்சிகள் வந்தன. இந்த தொலைக்காட்சிகளே மீடியா உலகில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின. முதலில் அரசு சார்பில் வெளிவந்த தூர்தர்சன், மீடியா உலகின் அடுத்த பாய்ச்சலுக்கு மக்களை தயார் படுத்தியது. அதனை தொடர்ந்து வந்த தனியார் தொலைக்காட்சிகளே செய்தியின் பரிணாம (Dimension) ங்களில் புதிய பல பரிமாண(Evolution) வளர்ச்சிகளை ஏற்படுத்தின.

தமிழ் நாட்டின் முதல் தனியார் தொலைக்காட்சியான சன் டிவி அரசியல் பின்புலத்துடன் அரங்குக்கு வந்தது. பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகளில் முழுமையான வணிக நோக்குடன் இயங்கிய இந்த டிவி, செய்திகளில் அரசியல் தன்மையுடன் இயங்கியது. இந்த அரசியலுக்கு நடுவே பல புதிய முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டதை மறந்துவிட முடியாது. பல புலனாய்வு செய்திகள் மற்றும் ரசிக்கக்கூடிய காட்சி அமைப்புகளுடன் கூடிய உலகச்செய்திகள், விளையாட்டுச் செய்திகளை டிவி மீடியாவில் கொடுத்து பார்வையாளனின் சிந்தனையை தன்வயப்படுத்தியது. இவ்வாறு தன்வயப்படுத்தப்பட்ட சிந்தனையில் தனது அரசியல் கருத்துகளை திணிப்பதில் வெற்றியும் கண்டது.

இந்த வெற்றியை கண்டவுடன் மீடியா உலகில் தவிர்க்க முடியாமல் ஜெயா டிவி உருவானது. சன் டிவியின் பார்முலாவையே பின்பற்றி சன் டிவிக்கு பதிலடி கொடுக்க ஜெயா டிவி முயற்சித்தாலும் அது இன்று வரை பலிக்கவில்லை. அதைவிட முதன்மையாக தமிழக பார்வையாளர்களை அரசியல் ரீதியாக தன்வயப்படுத்துவதில் ஜெயா டிவி மாபெரும் தோல்வியை சந்தித்தது.

எனினும் இந்த இரு தொலைக்காட்சிகளும் செய்திகளை ஒலி பரப்பும் நேர்த்தியை பார்த்த நடுவிலை பார்வையாளர்கள், இந்த இரு சேனல்களும் ஒலி பரப்பும் செய்திகளுக்கு நடுவே வேறு எங்கோ செய்தி இருப்பதை உணர்ந்து கொண்டனர். இந்த இரு ஊடகங்களும் செய்திகளை தங்கள் பார்வையில், தங்களுக்கு சாதமானதை கூறுவதையும், மற்றவற்றை இருட்டடிப்பு செய்வதையும் புரிந்து கொண்டனர்.

தமிழ்நாட்டு மீடியா உலகின் வாசகர்-பார்வையாளர்களிடம் தேவையான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதில், திட்டமிடாமலே சன் டிவியும், ஜெயா டிவியும் முக்கிய பங்காற்றின.

(தொடரும்)

நான், அனிதா, கடவுள்...!

விவசாயிகள் தொடர்பான நிகழ்ச்சி ஒன்றில் அனிதா என்ற இளம்பெண்ணை சந்தித்தேன். கிறித்தவ மதபோதகர்களுக்கான கல்வி பயில்வதாக தெரிவித்தார். மேலும் தனக்கு திருமணமாகி, இரு குழந்தைகள் இருப்பதாகவும் கூறினார். அதுவரை மதபோதகர்கள் அனைவரும் பிரம்மச்சரியம் கடைபிடிப்பவர்கள் என்று கருதிவந்த நான் என் கருத்துகளை அப்-டேட் செய்து கொண்டேன்.

அறிமுகங்கள் முடிந்த நிலையில் எங்கள் பேச்சு வேறு திசையில் சென்றது. இறையியல் பாடத்திட்டம் குறித்து தொடங்கிய விவாதம், கேரள மாநிலத்தில் உருவான விடுதலை இறையியல் (Liberation Theology) நோக்கி திரும்பியது.

அப்போது எனக்கு தோன்றிய ஒரு சந்தேகத்தை அவரிடம் கேட்டேன்: கடவுள்தான் உலகையும், மற்ற அனைத்தையும் படைத்தார் என்றால் உலகில் உள்ள சமத்துவமற்ற நிலைக்கும் அவர்தான் பொறுப்பு! இந்த சமத்துவமற்ற நிலையே அனைத்து மனித உரிமை மீறல்களுக்கும் காரணம் என்றால், இந்த சமத்துவமற்ற நிலையை உருவாக்கி, பாதுகாத்து வரும் கடவுளின் விருப்பம் அதுதான்!!இந்த நிலையில் மனித உரிமைகளை பாதுகாக்கவும், ஆதிக்கமற்ற சமூகத்தை ஏற்படுத்தும் பணியிலும் ஈடுபடுவது கடவுளின் விருப்பத்திற்கு எதிரான செயல் அல்லவா? கடவுளுக்கே எதிரான செயல் அல்லவா?? கடவுளை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் எந்த நோக்கத்திற்காகவும் கடவுளை தொழலாம், பிரார்த்தனை செய்யலாம். ஆனால் நேரடி செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவது கடவுளின் விருப்பத்திற்கு எதிரானது அல்லவா? என்று கேட்டேன்.

இது போன்ற விவாதங்கள் தாம் பயிலும் கல்வி நிலையத்திலும் அவ்வபோது நடைபெறுவதாகவும், இதுவரை இந்த கேள்விக்கான பதில் கிடைக்கப்பெறவில்லை என்றும் தோழி அனிதா கூறினார். எனினும் இந்த கேள்விக்கான பதில் தெரிந்தால் உடன் தொடர்பு கொள்வதாகவும் அவர் உறுதி அளித்தார்.

-000-

உலகம் முழுவதும் மனித உரிமைத்தளங்களில் மிக அதிக அளவில் செயல்படுவது கிறித்துவ மதம் சார்ந்த அமைப்புகளும், நபர்களுமே. மிகப்பெரிய மனித உரிமை அமைப்புகள் கிறித்தவ மத நிறுவனங்களின் நிதி உதவி மற்றும் ஆலோசனை அல்லது கட்டளைப்படிதான் நடக்கின்றன.

தற்போது இஸ்லாம் மதத்தினரும் மனித உரிமைகள் குறித்து பேசுகின்றனர். ஆனால் அது சற்று வேறு விதத்தில் அமைந்துள்ளது. கிறிஸ்தவர்கள் பேசும் மனித உரிமைகள், கடவுள் மறுப்பாளர்களின் உரிமையையும் உள்ளடக்கியதாக தோன்றுகிறது. உலக அரசியல் சூழலில் இந்த கருத்தே, ஐக்கிய நாடுகளின் கருத்தாகவும் உள்ளது. ஆனால், இஸ்லாமியர்கள் பேசும் மனித உரிமைகளோ மதம் சார்ந்த நபர்களின், மத நம்பிக்கையிலேயே அதிக கவனம் செலுத்துகிறது.

கிறித்தவ மதம் இந்தியாவில் ஊடுருவி பரவ ஆரம்பித்த நிலையில், விவேகானந்தர் போன்றவர்கள் இந்து மதத்திலும் சமூக நோக்கை சேர்த்து புதிய பரிமாணங்களை ஏற்படுத்த முயற்சித்தனர்.

ஆனால் அடிப்படையில் அனைத்து மதங்களுமே கடவுள்தான் இந்த உலகத்தையும், மனிதர்களையும் படைத்தார். அவரது விருப்பப்படியே இந்த உலகிலுள்ள அனைத்தும் நடந்தேறுகிறது. என்று நம்புகின்றனர்.

எனில் ஒடுக்குபவனை படைப்பவனும், ஒடுக்கப்படுபவனை படைப்பவனும் கடவள்தான். கடவுளின் சித்தப்படியே ஒடுக்கப்படுபவன் தலித்தாக, சிறுபான்மையினராக, ஏழையாக, படிப்பறிவற்றவனாக, திருநங்கையாக, கருப்பினத்தவராக பிறக்கின்றனர்.

அதேபோல கடவுள் சித்தப்படியே மற்றோர் பிரிவினர் உயர் குலத்தவராக, வெள்ளைத்தோல் படைத்தவராக, பெரும்பான்மையினராக, செல்வந்தராக, படிப்பறிவுள்ளவராக, ஆதிக்க சக்தியினராக பிறந்து மற்றவர்களை ஆதிக்கம் செய்கின்றனர். இவர்களே அரசையும், வணிக நிறுவனங்களையும் உருவாக்கி பயன்படுத்தி, நமது மதம் சார்ந்த சமூக சேவையாளர்கள் மனம் நோகும் செயற்பாடுகளை செய்து வருகின்றனர்.

ஆக மொத்தத்தில் அனைத்தும் கடவுள் சித்தத்தாலேயே நடக்கிறது. இதனால் பாதிக்கப்படுவோருக்கு அது கடவுள் வைக்கும் சோதனை. அதனை மீறி அவர் கடவுளுக்கு விசுவாசமாக இருந்தால், அவர்களுக்கு கடவுள் முக்தியை கொடுப்பார்.

ஆனால், கடவுளின் சித்தத்தின்படி துன்பங்களை அனுபவிப்பவர்களை மனித உரிமைகள் என்ற பெயரில் அந்த துன்பங்களிலிருந்து விடுவிக்க முனைவது கடவுளின் சித்தத்திற்கு எதிரான செயல் அல்லவா? அல்லது கடவுளுக்கே எதிரான செயல் அல்லவா?

துன்பப்படு்ம் மனிதர்கள் மீது அக்கறை கொள்ளும் மத நம்பிக்கையாளர்கள், அந்த துன்பங்களை விலக்குமாறு கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்யலாம். அதற்கு பதிலாக நேரடி செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவது ஏற்புடையதுதானா?

-என்பன போன்ற கேள்விகள் தொடர்ந்து உருவாகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. நன்கு அறிமுகமான சிலரிடம இது குறித்து கேட்டபோது, எனக்கு பைத்தியம் பிடித்திருக்குமோ??!! என்ற சந்தேகத்துடன் விலகி விட்டனர்.என் கேள்வியில் உள்ள நியாயத்தை தோழி அமுதா மன்னிக்கவும் அனிதா புரிந்து கொண்டார் என்று கருதுகிறேன். மேலும் இதுபோன்ற கேள்விகள், மதபோதகர்களுக்கான பள்ளி வரையிலும் எதிரொலிக்க ஆரம்பித்துள்ளது என்ற தகவலும் எனக்கு உற்சாகம் அளிக்கிறது.

-000-

என் கேள்விகளுக்கான பதில் உங்களுக்கு தெரிந்தால் சொல்லுங்கள், ப்ளீஸ்...!